Mong Rosseel. Verontwaardiging = volksvermaak

Recent en ander nieuws uit de muziekwereld

Mong Rosseel. Verontwaardiging = volksvermaak

Berichtdoor Kilroy » 02 Mei 2018, 06:27

Mong Rosseel, of hoe verontwaardiging ook gewoon volksvermaak kan zijn.

Afbeelding


Wat was dat allemaal, maandagavond in Trefpunt, waar wie dat ook maar wil gratis en voor niets elke maandag naar een concert kan. Maandag stond Mong Rosseel, vooral bekend als Vuile Mong en zijn Vieze Gasten, er tegen het decor van de gestapelde bierbakken. Voor een meer dan vol huis. Zo vol dat het publiek zelfs tot in de nek van de geluidsman zat, op de gammele draaitrap naar de eerste verdieping. Van bij het eerste nummer maakte Mong, die ook dochter Tamara als zangeres en liedjesmaker mee in de groep heeft, een en ander duidelijk: "Verontwaardiging, dat is wat mij altijd gedreven heeft" aldus Mong, en hij ging van start.

Engagement, solidariteit en vooral een grote betrokkenheid en inzet voor de zwaksten. Daar ging en gaat het bij Mong Rosseel over. Even bekroop ons de angst dat we op de vooravond van 1 mei een avant-première van de rode speeches zouden krijgen, maar die vrees bleek ongegrond.

Met zijn tekstboek bij de hand _ Mong zag in 1946 het levenslicht _ putte Mong en zijn groep uit een uitgebreid repertoire. Eigen werk ('t Apekot), covers (Le temps des cérises van Charles Trenet), maar vooral bewerkingen van bestaande anderstalige nummers, maar dan voorzien van een eigen aangepaste tekst.

Mong bediende zich ook van zeer uitgebreide bindteksten, vaak dubbel zo lang als de nummers zelf, en het publiek smaakte dat wel. In die mate dat de enkelingen die de verhalen van Mong blijkbaar iets te lang vonden en rustig verder keuvelden bij hun Triple Westmalle, door de rest van het publiek aangemaand werden om te zwijgen. Tamara, de dochter van Mong, die niet alleen heel voortreffelijk zingt, maar ook eigen nummers maakt, vertelde aan het publiek dat zijzelf en haar broer een term hadden voor de lange verduidelijkingen van hun vader: Mongologen!

Trefpunt zat proppensvol, en wie tijdens het concert naar het toilet moest, kon niet anders dan zich met behulp van derden door het opeengepakt publiek (waaronder ook nogal wat jongeren) wringen. Mong kreeg ook versterking vanuit de zaal. De welgekende Spanders zat vooraan aan de toog, en zorgde onder anderen in het nummer 'We zijn gelijk", niet alleen voor een tweede stem, maar ook voor een extra ritmesectie: Spanders gebruikte zijn wandelstok om stampend op de houten vloer het ritme aan te geven. Het café genoot er van, en ook de groep zelf stond te glimlachen. Op het einde van het concert zette Spanders het publiek aan om iets met Mong te doen: "Steek hem omhoog en laat hem vallen!!!" schreeuwde Spanders, die in de beginjaren van de Gentse Feesten bij Sint-Jacobs de meest bekende kelner was die met de bakken Groene Duvels rondkwam.

Eerder had nog een oude bekende van Trefpunt, violist Guido Schiffer, Mong ook al aangezet om iets te doen: "Stagediven Mong, ge kunt u toch geen zeer doen!" aldus Schiffer, die tijdens één van de bisnummers, naast Mong op de podiumvloer ging zitten. Niet om te zingen, gewoon om een pint te drinken.

"Pure nostalgie, en daar is toch niets mis mee", vond Trefpuntbaas Guido De Leeuw, die in zijn eigen café, net als de rest, tijdens de pauze lang moest aanschuiven om aan een pintje te geraken. Ook voor hem gold de regel: "We zijn allemaal gelijk!".

Mong Rosseel in Trefpunt, of, hoe verontwaardiging ook gewoon leuk volksvermaak kan zijn.

Het Nieuwsblad 02-05-2018
Gebruikers-avatar
Kilroy
Site Admin
 
Berichten: 12310
Geregistreerd: 15 Sep 2012, 18:26
Woonplaats: Gent, België

Terug naar Nederlandstalige Nieuwsberichten

Wie is er online?

Gebruikers in dit forum: Google [Bot] en 5 gasten