Legendarische Brusselse platenwinkel The Collector sluit de deuren

Recent en ander nieuws uit de muziekwereld
Plaats reactie
Gebruikersavatar
Kilroy
Site Admin
Berichten: 17476
Lid geworden op: 15 sep 2012, 18:26
Locatie: Asper, België
Contacteer:

Legendarische Brusselse platenwinkel The Collector sluit de deuren

Bericht door Kilroy »

Brussels verliest een iconische platenwinkel. The Collector, één van de oudste platenwinkels van het land, sluit binnenkort definitief de deuren. De zaak naast het Beursgebouw in het centrum van de hoofdstad is een instituut waarvan je nooit zou vermoeden dat het ook een houdbaarheidsdatum heeft. Eigenaar Piet houdt het voor bekeken en heeft daar zo z’n redenen voor. Alle stock moet er uit, dus geeft hij fikse kortingen. Het einde van een tijdperk verdient een correcte geschiedschrijving, dus liepen wij langs voor het verhaal van Piet.

Afbeelding

“Pierre voor Franstaligen”, stelt de immer sympathieke zaakvoerder zich met een knipoog voor. Wie regelmatig door de Beursstraat loopt is ongetwijfeld vertrouwd met het beeld van de openstaande deur, de bebrilde man achter de toonbank en de hond aan de leiband bij de ingang. Gelegen vlak naast de Art-nouveau brasserie Le Cirio, is het net als het statige café waar Jacques Brel ooit graag z’n ‘half en half’ kwam drinken, een overblijfsel uit een lang vervlogen tijd. Sinds 1982 maakt de winkel deel uit van het decor van de binnenstad, maar de geschiedenis van The Collector gaat nog een heel eind terug en vindt eigenlijk z’n oorsprong in Antwerpen, zo vertelt Piet: “m’n moeder is The Collector begonnen in de Scheldestad, het juiste jaartal weet ik niet eens. Daarvoor deed ze al aan groothandel van vinylplaten, samen met een Amerikaan die hier in België was neergestreken. Haar eerste winkeltje lag aan het Stuivenbergplein in Antwerpen, nadien aan het Mechelseplein en het Klapdorp en nog later in de Huidevettersstraat. Toen besloot m’n moeder met haar man en m’n zus ook in Brussel te starten, op deze plek. We zijn hier tot vandaag gebleven.”

Afbeelding

Toen nog geen spoor van Piet weliswaar, die werkte op dat moment in de Antwerpse horeca en het nachtleven. Hij wisselde jobs af in restaurants, café’s en discotheken en probeerde zelf ook enkele zaken uit de grond te stampen, waaronder een studentencafé en een jazzclub, met wisselend succes. Op z’n 42ste kwam Piet dan - zo zegt hij zelf - tot de jaren van verstand. Hij besloot zijn veeleisende bestaan in te ruilen voor een baan bij de platenwinkel van z’n moeder in Brussel. In 2002 ging hij er aan de slag en het zou z’n leven veranderen. Die eerste jaren waren hard werken, zo beschrijft Piet: “Ik kende eigenlijk niets van muziek, op een paar klassiekers na. Ik kon geen enkele naam onthouden, het was een stevige leerschool. Maar onze winkel kon ook een reorganisatie gebruiken en door me daar mee bezig te houden, leerde ik ook veel bij over muziek. Ik bracht de stock van een naburige garage naar de kelder en introduceerde een kaartjessysteem en een computer. Het heeft een tijdje geduurd, maar stilaan werd ik deel van het meubilair van de winkel.”

Afbeelding

Na 37 jaar krijgt het pand nu onherroepelijk een andere bestemming. De huur is opgezegd en ten laatste in december trekt Piet de deur achter zich dicht. Wat was het geheim van het succes van The Collector; waarom heeft de winkel het zo lang vol gehouden? “Import uit de Verenigde Staten”, zegt hij gedecideerd. “Zoals onze naam ook doet vermoeden, specialiseerden wij ons in collector items van over de grote plas, vooral uit de jaren ’50 en ’60. Vier tot vijf keer per jaar werd de oversteek gemaakt. Dat was hard werken, maar ook heel leuk. Door New York lopen, de sfeer opsnuiven en whiskey op een terras drinken; ik genoot er erg van. Dat waren gouden tijden, de platen die we er konden kopen waren ginds amper iets waard, maar konden we hier vlot verkopen aan verzamelaars. Onze vaste klanten vroegen om de haverklap naar onze reisplannen en telkens wanneer er een nieuwe stock binnen kwam, verkochten we platen als zoete broodjes. Ook binnen Europa hadden we een goede naam als het op Amerikaanse persingen aankwam, toeristen kwam van her en der naar Brussel afgezakt.”

Afbeelding

Ook lang voor Piet er werkte, was dat de belangrijkste troef van The Collector. De winkel overleefde zo de komst van de cd in de jaren ’80 en ’90 en was één van de weinige overlevers in een in elkaar stortende Brusselse platenmarkt. Tijdens de jaren nul kabbelden de zaken ook rustig verder, pas de laatste vijftal jaren merkte Piet verval: “De platenverzamelaar die zo vlot de weg naar onze winkel vond, is vandaag een uitstervend ras. De meesten zijn ondertussen zelf op een gezegende leeftijd gekomen en hebben ook gewoon al ontzettend veel platen, of doen hun collectie van de hand.” Maar Piet haalt ook een tweede reden aan voor het einde van The Collector, die hij onmogelijk kan negeren. “Ik heb nog weinig voeling met nieuwe muziek”, zo getuigt hij. “Iedere generatie heeft zijn muziek, maar ik kan er niet naar luisteren. Ik hoor graag muziek, maar ben allesbehalve fanatiek. Thuis heb ik geen enkele cd of plaat en luister ik amper muziek, daar ben ik overdag al genoeg mee bezig. Of ik meer een commerçant dan muziekliefhebber ben? Dat klopt en daar schaam ik me ook niet over.”

Afbeelding

Piet is een aimabele en goedlachse man. Hij doet rechtuit zijn verhaal uit de doeken en helpt ondertussen klanten verder die op zoek zijn muziek van Elvis Presley of Osibisa. Dat hij opgelucht zal zijn als het helemaal achter de rug is, vertelt hij zonder schroom. “Ik ben blij dat de kogel door de kerk is, maar dit wordt de zwaarste periode, ik probeer nu uit te vlooien hoe ik alles best kan organiseren. Ik sta er alleen voor, m’n moeder en m’n zus hebben de zaak achter gelaten. Ooit hadden we op een hoogtepunt 40.000 platen, nu schat ik dat het er nog 25.000 zijn. Die moeten allemaal buiten, vanaf augustus pas ik stevige kortingen tot wel 70% toe.” Zou hij z’n eigen kinderen de zaak niet laten overnemen? “Uitgesloten!”, roept Piet. “Zij moeten hun eigen weg zoeken. Bovendien is deze winkel echt ten dode opgeschreven, er zit gewoon geen toekomst meer in. Ik ga eerst drie maanden naar Florida op bezoek bij m’n moeder. En daarna ga ik genieten van m’n oude dag. Of misschien doe ik nog wel iets anders, ik ben nog maar 59 jaar oud, maar heb wel onafgebroken gewerkt sinds m’n 14de. Ik heb alweer veel plannen, over mij moet je je geen zorgen maken!”

Red Bull Magazine 23-07-2019

JB 007
Regular
Berichten: 74
Lid geworden op: 20 jan 2017, 14:53

Re: Legendarische Brusselse platenwinkel The Collector sluit de deuren

Bericht door JB 007 »

Dit is slecht nieuws.
De winkel heeft een goed aanbod van Jazz en soul voor redelijke prijzen.
Jammer.

Gebruikersavatar
Kilroy
Site Admin
Berichten: 17476
Lid geworden op: 15 sep 2012, 18:26
Locatie: Asper, België
Contacteer:

Re: Legendarische Brusselse platenwinkel The Collector sluit de deuren

Bericht door Kilroy »

JB 007 schreef:
28 jul 2019, 18:36
Dit is slecht nieuws.
De winkel heeft een goed aanbod van Jazz en soul voor redelijke prijzen.
Jammer.
Terwijl op facebook veel mensen klagen over het povere aanbod en de hoge prijzen, toch een positief geluid bij dit slechte nieuws....

Plaats reactie