De miljonair die The Beatles tot in de perfectie wil kopiëren: “We hebben een monster gecreëerd”

Recent en ander nieuws uit de muziekwereld
Gebruikersavatar
Kilroy
Site Admin
Berichten: 15140
Lid geworden op: 15 sep 2012, 18:26
Locatie: Asper, België
Contacteer:

De miljonair die The Beatles tot in de perfectie wil kopiëren: “We hebben een monster gecreëerd”

Bericht door Kilroy » 14 sep 2019, 08:35

Maandenlang de wereld afspeuren naar dat ene, zeldzame instrument dat The Beatles drie seconden gebruikten in een van hun nummers. Om die drie seconden tot in de perfectie te kunnen kopiëren. Dat is wat de Nederlandse band The Analogues doet. Want de buisklokken op When I am sixty-four uit juni 1967 klinken nu eenmaal toch een tikje anders dan die op Penny Lane uit februari 1967. “Het is gekkenwerk”, geeft de oprichter van de band, Fred Gehring (64), toe. Hij verdiende miljoenen als CEO van het modemerk Tommy Hilfiger en trekt nu al drummend Europa rond. “Ik hield van wat ik deed, maar ik miste waarvan ik hield: de muziek.”

Afbeelding

Abbey Road, Londen, juli 2019. Vijftig jaar geleden liepen The Beatles hier over het zebrapad, voor wat de meest iconische hoesfoto uit de popgeschiedenis zou worden. Sindsdien is het hier een komen en gaan van toeristen die constant over en weer het zebrapad oversteken, op zoek naar die ene perfecte foto. Tot frustratie van menig Londens ­automobilist, die vaak minuten dient te wachten tot hij kan voortrijden.

Zo’n dertig meter verwijderd van het beroemdste zebrapad ter wereld bevinden zich de Abbey Road Studios, waar The Beatles hun legendarische platen opnamen. Ook daar verdringen de fans zich om op de witte buitenmuur hun namen en liefdesbetuigingen aan The Fab Four te schrijven. Weinigen beseffen dat de eigenaars van de studio’s om het halfjaar de muur weer helemaal wit schilderen, en dat de boodschappen dus een eerder kort leven beschoren zijn. Niets is voor eeuwig, behalve de eeuwigheid.

Afbeelding
“We hebben twee grote trucks nodig om alle instrumenten te vervoeren, een crew van dertig man als we optreden, en we steken duizenden euro’s in instrumenten.”

Staat sinds vandaag ook netjes op de muur geschreven: The Analogues, de band van de 64-jarige Nederlandse miljonair Fred Gehring. Al vijf jaar lang maken hij en zijn vier muzikale kompanen ­platen waarop de albums van The Beatles tot in de perfectie nagespeeld worden: elk geluidje moet kloppen, ook al betekent dat dat een of ander zeldzaam instrument aan de andere kant van de wereld gekocht moet worden, om het een paar seconden te kunnen gebruiken. Na elke plaat gaan The Analogues ook live spelen. En ook op het podium geldt: het oorspronkelijke geluid moet exact gekopieerd worden. “Weinig mensen kunnen zeggen dat ze The Beatles live gezien hebben”, zegt Gehring. “Ons doel is om ervoor te zorgen dat mensen kunnen zeggen dat ze The Beatles live gehoord hebben. Als ze hun ogen dichtdoen, moeten ze het gevoel hebben dat John, Paul, George en Ringo aan het spelen zijn.”

Gehring en zijn medemuzikanten zijn vandaag in Abbey Road om er het gelijknamige Beatles-album uit 1969, bekend van nummers als Come together en Here comes the sun, op te nemen. Ze spelen het album drie keer van a tot z voor een livepubliek van zo’n 200 mensen. De beste opname wordt op plaat geperst.

“Dit is echt wel een stunt”, zegt Gehring. “In de decennialange geschiedenis van deze studio’s zijn er maar een vijftal bands die hier voor een publiek hebben opgetreden. U2, onder andere. En nu dus ook The Analogues.”

Cassettes in Hongkong

Dat daar een stevig prijskaartje aan vastzit – Abbey Road wordt doorgaans enkel gebruikt door bands als Pink Floyd en Radiohead – is voor ­Gehring geen probleem. Het zakenblad Quote schat zijn vermogen op 125 miljoen euro. Niet slecht voor de zoon van een Amsterdams middenklassengezin. “Mijn vader werkte bij een lijsten­maker, mijn moeder was huisvrouw. Als tiener en jonge twintiger drumde ik in allerlei bandjes. We speelden nummers van The Beatles, maar ook van The Kinks, The Who… Maar als 24-jarige ging ik voor een handelsmaatschappij werken. Ik belandde eerst in Zuid-Amerika, vervolgens in Hongkong. Ik moest de muziek on hold zetten. Het enige wat in mijn flatje in Hongkong paste, was een kleine piano. Daar maakte ik dan in mijn vrije tijd liedjes op, die ik op cassette opnam.”

Gehring ging aan de slag bij Tommy Hilfiger. Toen het modemerk wereldwijd diep in de rode cijfers dook, werd hij gevraagd als CEO. De Nederlander slaagde erin om Hilfiger nieuw leven in te blazen en een jaaromzet van 5 miljard euro te halen. Het legde hem geen windeieren: naast 125 miljoen hield hij er een luxeappartement bij Central Park in New York aan over. Maar de muziek bleef hem roepen. In 2003 nam hij een halfjaar vakantie. “Ik haalde die cassettes uit Hongkong boven, selecteerde de beste liedjes, zong een plaat in en ging optreden. Ik heb me geweldig geamuseerd, maar een hit zat er niet in.”

Afbeelding

Terug naar Tommy Hilfiger en de modewereld, dan maar. Tot Gehring in 2014 besloot dat het goed was geweest. “Begrijp me niet verkeerd: ik hield van wat ik deed. Maar ik miste waarvan ik hield: de muziek. Ik stopte als CEO en gooide me vol op een nieuw muzikaal project. Ik ben vertrokken vanuit de vaststelling dat The Beatles hun beste nummers nooit live gespeeld hebben. In 1966 beslisten ze om niet meer op te treden en werden ze een voltijdse studioband. Ze gingen volop experimenteren en maakten hun beste, meest innovatieve albums. ­Platen zoals Sgt. Pepper’s lonely hearts club band en Abbey Road. De fantastische nummers van die albums zijn dus nooit live gespeeld door de band. Nou, dan doen The Analogues het in hun plaats. Ik heb een groep ervaren Nederlandse muzikanten rond mij verzameld en we zijn begonnen met de nummers te ontrafelen. Dat is een echt monnikenwerk. Tientallen keren herbeluisteren, opzoeken in boeken, praten met mensen die erbij waren. Welk instrument gebruikten ze om dat ene, gekke, haast onherkenbare effectje te creëren? En als je dat eindelijk weet, begint vaak het moeilijkste deel van de opdracht: dat instrument ook nog eens vinden.”

“In het begin van Lucy in the sky with diamonds hoor je bijvoorbeeld vier maten die gespeeld werden op een Lowrey Heritage Deluxe-orgel. Die zijn quasi niet meer te vinden. Op het internet dook er plots één op die in New York geveild zou worden. We gingen uit van 5.000 dollar. Tot onze verbazing konden we het kopen voor maar 175 dollar. Euforie! Tot het ding in Nederland arriveerde: zowat alles eraan was kapot. Er zaten twee muizennesten in. Alle draden waren doorgebeten. Na lang zoeken hebben we een hobbyist gevonden die oude orgels herstelt. Hij heeft er bijna een halfjaar aan gewerkt. Maar nu functioneert het, en kunnen we die vier maten van Lucy in the sky with diamonds naspelen. Gekkenwerk? Misschien wel, ja. Dat orgel kunnen we ook uit een synthesizer of computer halen. Maar dat zou niet zo bevredigend zijn voor ons. En ook bij het publiek merken we een hang naar authenticiteit, als tegenreactie op de verregaande digitalisering.”

“Dat het zoveel tijd, geld en moeite zou kosten, hadden we niet door toen we ermee startten. Gelukkig maar, anders waren we er allicht nooit aan begonnen. We hebben een monster gecreëerd: we hebben twee grote trucks nodig om alle instrumenten te vervoeren, een crew van dertig man als we optreden, en we steken duizenden en duizenden euro’s in instrumenten. En dan stonden we daar in het begin te spelen voor amper vijftig man. Maar als zakenman heb ik geleerd dat je voor een puur concept en voor kwaliteit moet kiezen. Alleen dan kan je winnen op het eind.”

Afbeelding

Uit de hand gelopen midlifecrisis

Na een optreden in het populaire tv-programma De wereld draait door ging Nederland uiteindelijk voor de bijl. The Analogues spelen er intussen in grote zalen. Het buitenland volgt stilaan: in het ­Verenigd Koninkrijk speelden The Analogues al verschillende shows en binnenkort staan ze in de Parijse Olympia en de Antwerpse Lotto Arena. “Als je vanachter je drumstel zo’n volle zaal volledig uit haar dak ziet gaan: kicken. Dan denk ik weleens: Ik had deze stap tien jaar vroeger moeten zetten.”

Dat dit allemaal toch ook wel een beetje klinkt als een uit de hand gelopen midlifecrisis van iemand die met zijn geld geen blijf weet? “Tja, laat de mensen dat dan maar zeggen. Ik geniet. Wat het ultieme doel is? Een compliment krijgen van Paul McCartney. Ik heb hem ooit gezien op een liefdadigheids­diner van de Clintons. Maar durfde hem niet aan te spreken. Nu zijn we weer enkele jaren verder, en hebben mensen uit zijn entourage al van ons gehoord. Dus wie weet, misschien komt het er ooit van. Dat zou een jongensdroom zijn die uitkomt.”

The Analogues staan op 26 september met ‘Abbey Road 50 Year ­Anniversary’ in de Lotto Arena. Tickets kosten tussen 22 en 56 euro.

Het Nieuwsblad 14-09-2019

Plaats reactie