Recensie: Ottla - Ottla (Unday Records) - 2 LP / CD

Recent en ander nieuws uit de muziekwereld
Plaats reactie
Gebruikersavatar
Kilroy
Site Admin
Berichten: 19607
Lid geworden op: 15 sep 2012, 18:26
Locatie: Asper, België
Contacteer:

Recensie: Ottla - Ottla (Unday Records) - 2 LP / CD

Bericht door Kilroy »

Bert Dockx is niet alleen de meesterlijke gitarist binnen het geweldige Dans Dans en Flying Horseman maar sowieso een van de meest opwindende gitaristen die er wereldwijd rondlopen. Zijn heerlijk dynamische immer avontuurlijke, van rock, blues en jazz doortrokken gitaarspel staat ook in zijn nieuwe band Ottla centraal en tjonge, wat treft die weer doel zeg!

Afbeelding

We zagen Ottla eerder dit jaar al een zeer levendige set spelen op Belgium Jazz Meeting in Gent en we hoorden gelijk dat de sound van de band veel verder gaat dan de naam van het festival deed vermoeden. Dockx’ muzieksmaak stuitert dan ook alle kanten op en in Ottla is dat al net zo goed te horen als zijn andere bands. Zelf noemt hij Ottla zijn jazzoutfit en zo kun je het natuurlijk best omschrijven. Maar met Dockx in je band en als songschrijver prominent aanwezig, weet je tegelijk dat het nooit bij jazz alleen blijft.

Ottla, vernoemd naar Franz Kafka’s zo geliefde zus, is zo’n band die door Dockx de eeuwigheid in getrokken wordt. Maar hij heeft met Frans Van Isacker (altsax), Thomas Jillings (tenorsax, klarinet), Nicolas Rombouts (bas), Louis Evrard (drums, percussie) en Yannick Dupont (drums, elektronica) dan ook echt wel de perfecte muzikanten om zich heen verzameld.

En Ottla is wel degelijk de som der delen. Hun gelijknamige eersteling sprankelt en intrigeert zoals echt heel goede debuutalbums dat doen. Ottla is een super avontuurlijk album dat zowel melodieus als dwars is, puur en vol emotie en dan weer dwars doorschiet in noise en psychedelica. Alles even fraai uitgesponnen en reuze knap op- en uitgebouwd.

Luister toch eens hoe Ottla met Huisje, tuintje gelijk een weldadige muzikale sfeer neerlegt. Hoe een geweldig spelende Dockx de strijd met de sax aangaat over een diep klinkende bas en de twee percussionisten/drummers de track van links naar rechts slingeren. Hoe het lome Spinrag zich als een emotioneel ingetogen bries van gevoelens aan je opdient. Lekkerder in een sound wegzakken is bijna onmogelijk. Totdat de compositie begint te lagen en vanuit een fascinerende opbouw tot ontploffing gebracht wordt. Wat een weldaad!

En hoe geweldig is Stofwolk wel niet? Alleen dat verrukkelijke gitaarwerk gecombineerd met die prachtige saxen al en dan die onderhuids opbouwende spanning die de track met bas en de twee drummers voortstuwt naar dat vermaarde imposante gitaarwerk waar Dockx zo bekend om staat. Zonder rem alles uitproberen en daarmee de compositie tot hemelse hoogte brengen.

Reuze knap ook hoe de band op hun debuut Thelonious Monks Epistrophy en Sun Ra’s Lights On A Satellite nieuwe stralende versies meegeeft. Ze klinken in de handen van Dockx en consorten als volledig opgefrist en klaar voor de toekomst. En ze klonken altijd al zo tijdloos. Ongelooflijk hoe de band dat flikt. Overweldigend ook hoe Dockx op dreef is in Epistrophy. Hij klinkt alsof de compositie voor hem geschreven was zo intens.

Hoe prachtig klinkt ook het weer wat lome Je Ne Pens Presque Plus Rien. Producer Koen Gisen heeft voor Ottla’s eersteling een weldadige tegelijk pure open sound neergelegd die in ruimtelijkheid dan weer kracht een zeer opwindende vorm heeft gekregen. Steeds ook met elektronica die de compositie net weer een andere kant opduwt. Met Etrange Poursuite verzet de band dan gelijk weer even flink de bakens met een lekker gedreven ritmesectie en krachtige saxen en gitaarlijn. Waarna Dockx met de hulp van elektronica weer even heerlijk opwindend van leer trekt en overal overheen duikelt. Knap hoe de track dan weer folky eindigt. Vroeger beter is de perfecte afsluitrack met zijn ingetogen sfeer met tokkelende gitaar, een prachtige melodielijn van sax en klarinet en hypnotiserende ritmes.

Eigenlijk is het oneerlijk. Heb je met Dans Dans en Flying Horseman al twee fantastische bands, voeg je daar gewoon nog maar eentje aan toe. Talent komt in vele muzikale gedaantes en alle drie de bands zijn in hun eigen idioom net zo volslagen relevant. Knap toch hoe de wonderbaarlijke Bert Dockx dat flikt. Ottla is een band van wereldklasse en hun eersteling is ronduit verpletterend! Aanschaffen dit album en je leven lang koesteren!

Het album Ottla van Ottla is uitgebracht door Unday Records op 25 oktober 2019.

Written In Music 24-10-2019

Gebruikersavatar
Kilroy
Site Admin
Berichten: 19607
Lid geworden op: 15 sep 2012, 18:26
Locatie: Asper, België
Contacteer:

Re: Recensie: Ottla - Ottla (Unday Records) - 2 LP / CD

Bericht door Kilroy »

Hier als pre-order reeds aangekomen en deze plaat staat (samen met Monnik - Bitteroogst) zéker in mijn top 10 van beste platen 2019 !

Gebruikersavatar
JRS
Super Pro
Berichten: 536
Lid geworden op: 22 nov 2013, 08:50
Locatie: 2640

Re: Recensie: Ottla - Ottla (Unday Records) - 2 LP / CD

Bericht door JRS »

Kilroy schreef:
24 okt 2019, 13:39
Hier als pre-order reeds aangekomen en deze plaat staat (samen met Monnik - Bitteroogst) zéker in mijn top 10 van beste platen 2019 !
dat is een geweldige tip, waarvoor dank! de recensies in Knack en Humo zijn alvast lovend. Erg benieuwd :)

Gebruikersavatar
Kilroy
Site Admin
Berichten: 19607
Lid geworden op: 15 sep 2012, 18:26
Locatie: Asper, België
Contacteer:

Re: Recensie: Ottla - Ottla (Unday Records) - 2 LP / CD

Bericht door Kilroy »

OTTLA – Ottla (Unday Records)

Vijf albums met Flying Horseman, vier met Dans Dans, eentje als Strand en een soloalbum. En dat allemaal sinds 2010. Ziedaar de fenomenale output van Bert Dockx. En waarschijnlijk zijn we nog een paar albums uit het oog verloren bij de telling. Een niet onbelangrijk gegeven hierbij: geen enkel album is minder dan ‘goed’. The hardest working man in Belgian showbusiness? Reken maar van yes. Bij dat imposant lijstje releases tellen we sinds vandaag Ottla, het debuutalbum van zijn nieuwste gelijknamige project. En laten we maar direct met de deur in huis vallen: het is waarschijnlijk zijn beste album ooit.

Afbeelding

Want dit project verzamelt alle incarnaties die Dockx op al zijn eerdere releases toonde: de songschrijver, de veelzijdige gitarist, de arrangeur, de improvisator, de rocker, de jazzcat. Hij verzamelde met Frans Van Isacker (altsax), Thomas Jillings (tenorsax, klarinet), Nicolas Rombouts (bas), Louis Evrard (drums, percussie) en Yannick Dupont (drums, elektronica) ook nog eens een hoop talent rond zich. Hij haalde vaste producer Koen Gisen aan boord om al dat muzikale geweld in goede banen te leiden.

Het resultaat? Zes knisperende eigen composities en twee covers die gedurende een dik uur flink tekeergaan. Opener Huisje Tuintje begint typisch Dockx. Een kristalhelder, ietwat bedeesd melodietje, Oosters getint, neemt je bij de hand en leidt je de plaat binnen. Daarna een swingversie van hetzelfde motief en dan de song die uitwaaiert en het ijle opzoekt. Magistraal!

Ander hoogtepunt is Stofwolk. Een pulserende synthlijn gaat in discussie met Dockx’ gitaar. Tegen het einde van de song neemt de gitaar de song over. Ze scheurt, gilt, piept, gaat wild tekeer en eindigt in een verstillende eenzaamheid.



Je Ne Sens Presque Rien begint ingetogen met, opnieuw, zo’n mooie heldere gitaarlijn. Wanneer de blazers de eerste keer invallen, komt het haar op je armen recht, want wat een prachtig moment. Wat een ingetogen ballade lijkt, muteert gaandeweg tot een mysterieuze track die perfect kan dienen als soundtrack bij een film van Lynch of Aranovsky. Betoverend!

De beide covers, eentje van Thelonious Monk, de andere van Sun Ra overtuigen en klinken helemaal Ottla. De band stript beiden tot op het bod en met het karkas ervan spelen de jongens als een kat met een pas gevangen muis. Ook hier weer grote klasse.

Je merkt het, beste lezer. We zijn geen klein beetje fan van Ottla. Bert Dockx musiceert met zijn nieuwe band op een onwaarschijnlijk hoog niveau. De songs zijn steengoed, intrigerend, uitdagend, mysterieus. Ottla is kort samengevat een grote kanshebber op ‘Belgische album van het jaar.’ Of weet je wat, maak er meer gewoon ‘Album van het jaar’. Zo goed is ze.

bandcamp
spotify

Luminous Dash 26-10-2019

Plaats reactie