Punk in de 90's: frustratie in hoge rotatie

Recent en ander nieuws uit de muziekwereld
Plaats reactie
Gebruikersavatar
Kilroy
Site Admin
Berichten: 19569
Lid geworden op: 15 sep 2012, 18:26
Locatie: Asper, België
Contacteer:

Punk in de 90's: frustratie in hoge rotatie

Bericht door Kilroy »

Punkrock kwam op midden jaren zeventig en is ontstaan uit de sociale onvrede van jongeren in een economisch geteisterd Engeland. Punkrock was hard, rauw en snel, maar in de jaren negentig maakte punk een ware metamorfose door: het begon catchy en melodieus te klinken. En wat er in 1994 gebeurde kon niemand zich ooit voorstellen: punkrock werd zowaar populair. Dat jaar en het volgende brachten een aantal bands waarschijnlijk hun beste werk uit.

Afbeelding

De bekendste is waarschijnlijk Green Day. Met twee onafhankele releases op zak tekenden ze bij Reprise Records. Wat volgde was de grote doorbraak. 'Dookie' zorgde ervoor dat Billie Joe en kornuiten bekend werden bij het grote publiek. Helaas hebben de heren dit succes nooit meer weten te overtreffen. Wellicht het bekendste nummer van de plaat is Basket Case.



Ook The Offspring kwam met de grootste release. Halverwege 1992 kwam de band terecht bij Epitaph Records, toendertijd het grootste punklabel. Het eerste album voor dat label, getiteld 'Smash', is misschien wel het meest succesvolle punkalbum ooit. Het album bereikte nummer vijf in de album top honderd en single Self Esteem schopte het tot hoog in de hitlijsten.



Dat 'Stranger Than Fiction' van Bad Religion werd uitgegeven door Atlantic Records was vreemd, aangezien gitarist Brett Gurewitz oprichter en huidig eigenaar van Epitaph Records was. Toevallig was dit ook de laatste plaat met Gurewitz, hoewel die in 2002 terugkeerde bij de band. De meest iconische song op het album is 21st Century (Digital Boy).



Het lijkt wel alsof bijna elke release dat jaar van Epitaph Records afkomstig was. Want voordat Fat Mike zijn eigen platenlabel Fat Wreck Chords oprichtte, zat de band bij - jawel - Epitaph. Van NOFX verscheen in dat jaar 'Punk In Drublic'. Van het album werden meer dan een miljoen exemplaren verkocht, alleen al in de Verenigde Staten. En de kraker Leave It Alone werd wereldwijd een bescheiden hit.



Rancid kwam ook met hun meest geslepen plaat op de proppen. Omdat de groep punkrock met ska vermengde, staken ze een beetje af van de andere punkbands, maar het resultaat klonk gewoon erg aanstekelijk en degelijk. '...And Out Come The Wolves' bracht onder meer het meesterlijke Time Bomb voor.



Misschien wel de grootste punkband die tot op heden nog relevant is, is Pennywise. Zij zijn de grondleggers van de zogenoemde skatepunk en zijn nog steeds headliners op de grote festivals (Dit jaar speelden ze nog op Pukkelpop). Deze band draait al mee sinds 1988 en kwam in 1995 met 'About Time'. Veel beter dan dit wordt punkrock eigenlijk niet. Same Old Story is echt Pennywise op zijn best.



Nog één band willen we graag aanstippen. Het debuut van de Zweedse punkband Millencolin, 'Same Old Tunes', was meteen een schot in de roos: heerlijk melodieuze punkrock, waar iedereen meteen verliefd op wordt. De band was verplicht de naam van het album te veranderen; de originele naam was 'Tiny Tunes' en op de cover stond een afbeelding van het aangepaste logo van Looney Tunes, hetgeen de heren een rechtszaak opleverde. Ook Millencolin verwerkt ska-invloeden in de nummers, zoals in Da Strike.



En dan zijn er nog deze, die niet mogen ontbreken in de platenkast van elke rechtgeaarde punkfan: 'Rev' (Ten Foot Pole), 'Trashed' (Lagwagon), 'Another Day In Paradise' (Strung Out), 'Leche Con Carne' (No Use For A Name), 'Big Choice' (Face To Face) en 'For God And Country' (Good Riddance).

Om maar te zeggen: 1994 en 1995 was hoogtij voor punk.

DaMusic 27-10-2019

Morkgryner
Pro
Berichten: 130
Lid geworden op: 06 nov 2015, 10:12

Re: Punk in de 90's: frustratie in hoge rotatie

Bericht door Morkgryner »

Smash is nog steeds een topplaat. Eens je die opzet wil je gans die plaat doorluisteren.
Bij Dookie heb ik dat bijvoorbeeld niet, Basket Case is een goei nummer , maar de rest van de plaat is niet van hetzelfde niveau.

Plaats reactie