Dave Grohl & The Sound City Players

Recent en ander nieuws uit de muziekwereld
Gebruikersavatar
Kilroy
Site Admin
Berichten: 19575
Lid geworden op: 15 sep 2012, 18:26
Locatie: Asper, België
Contacteer:

Dave Grohl & The Sound City Players

Bericht door Kilroy »

Dave Grohl & The Sound City Players houden epische rockmarathon in Londen ***

Om z'n regiedebuut 'Sound City: Real To Reel' wereldwijd voor te stellen, verzamelde Dave Grohl een legertje muzieklegendes, die ooit muziek gingen opnemen in de befaamde Californische studio. Tijdens een loeihard marathonconcert in Londen mikte de Foo Fighter daarbij op de innerlijke puber.

Alsof je de rock-'n-rollversie van The Avengers ging bekijken. Met dat euforische gevoel donderden zo'n 2.300 toeschouwers dinsdagavond binnen in Forum: een statige concertzaal, die vroeger dienst deed als artdeco bioscoop. Nu vormde deze twee en een half uur lang het strijdperk voor loeiende gitaarrock, zonder rustpunt.

Want wàt een betonnen geluidsmuur! Dat kreeg ook Grohl midweg door. "I can't hear anything anymore!" brulde hij in het ijle, om daarna een hagelwitte tandenrij bloot te lachen: "... And I like it!"

Het publiek deelde luidruchtig die mening. Met classics van Queens of the Stone Age ('Hangin' Tree'), Fats Domino ('Ain't That a Shame'), 'It's Shit' (Masters of Reality), Cheap Trick ('I Want You To Want Me'), Fear ('I Don't Care About You') of Rick Springfield ('Jessie's Girl') kreeg je dan ook behoorlijk wat straffe songs in dreunende versies voor de kiezen.

De Foo Fighters maakten zich daarbij voornamelijk dienstbaar als begeleidingsband, voor invité's als Alain Johannes van Eleven - maar bekender als handlanger van Queens of the Stone Age en Mark Lanegan - Chris Goss van Masters of Reality, Lee Ving van punkgroep Fear, eightiesrocker Rick Springfield en Rick Nielsen van Cheap Trick. Aan het eind kwamen daar ook nog Grohls Nirvana-maatjes Pat Smear en Krist Novoselic bij.

Wat al die namen gemeen hadden? Een verleden met Sound City. De veelbesproken magie van die studio, waar Neil Young, Nirvana, Rage Against The Machine of Fleetwood Mac legendarische platen inblikten en ook Triggerfinger z'n beste album tot nu maakte - inspireerde Dave Grohl tot een documentaire. Aan het eind van die film zie je de Sound City Players - een veredelde supergroep in wisselende bezettingen - liedjes opnemen aan een oud mengpaneel dat volgens hen mythische krachten zou bezitten. Die jams waren naar verluidt zo plezierig dat de muzikanten spontaan besloten om her en der concerten te spelen. In Londen gaven de Sound City Players hun vierde publieke concert.

Het zegt wat over de connecties van Grohl, dat je in Forum het gevoel kreeg dat hij z'n B-lijstje afwerkte. Tijdens eerdere Amerikaanse shows waren namelijk ook iconische artiesten als Stevie Nicks van Fleetwood Mac of John Fogerty van de partij. Hier veeleer een verzameld kluitje van kale, rimpelige, baardige en buikige mannen op leeftijd, die zich als jonkies uitleefden op het podium, viscerale rock beleden en elkaar doorlopend knuffelden. Aan finesse hadden deze ridders van de Heilige Grohl weinig boodschap. Aan broederlijk spelplezier des te meer.

Hoewel hij het podium geen moment verliet, stelde Grohl zich in Londen opvallend bescheiden op. Meestal als tweede stem, extra gitarist of drummer, maar vooral: als een nederige fan. Zo sprak hij over de voorbijgestreefde eightiesrocker Rick Springfield alsof het een icoon als Led Zeppelin betrof. En z'n ontsteltenis leek ook oprecht toen hij hoorde dat de Amerikaanse punker en cultheld Lee Ving van Fear voor het eerst in Engeland speelde. Het zei ons eerder iets over de "legendarische status" die hij sommige muzikale gasten toedichtte.

Volkomen chaotisch, maar het meest opwindend bleek de laatste rechte lijn van de marathon. Daarin werd Rick Nielsen van Cheap Trick opgetrommeld, en wisselde Grohl Taylor Hawkins af aan de drums. Beiden stoven door de rest van set als briesende paarden in een knap 'Time Slowing Down' - één van de songs die speciaal geschreven werden tijdens de SC-sessies.

Alleen: zonder twijfel had de avond wat aan dynamiek en status gewonnen, als ook Stevie Nicks bijvoorbeeld even was langsgekomen. In Amerika zorgde de chanteuse onlangs nog voor magistraal vuurwerk met de Sound City Players, tijdens een reprise van 'Landslide', een extra lange versie van 'Gold Dust Woman' en het emotioneel zwaargeladen 'You Can't Fix This'.

Maar om deze broederlijke viering daarom een slag in het water te noemen? Nee, dat zou de show teveel oneer aandoen. Met hun vurigheid, speelvreugde en uithoudingsvermogen deed dit concert artiesten van half hun leeftijd zelfs pips uitslaan. Maar toch had deze marathon op klompenvoeten iets méér verfijning mogen tonen.

De Morgen - 21-02-2013

Plaats reactie