Ólafur Arnalds - Some Kind of Peace (Decca)

Recent en ander nieuws uit de muziekwereld
Gebruikersavatar
Kilroy
Site Admin
Berichten: 20241
Lid geworden op: 15 sep 2012, 18:26
Locatie: Asper, België
Contacteer:

Ólafur Arnalds - Some Kind of Peace (Decca)

Bericht door Kilroy »

Met afwisselend albums uitbrengend via het illustere Erased Tapes en het grote Universal (via Mercury Classics en Decca) bewandelt IJslander Ólafur Arnalds een mooie muzikale lijn. Een muzikale lijn die nieuw klassiek en elektronica in een muzikaal knappe tegelijk warmbloedige manier weet te verbinden. Ook zijn nieuwe album Some Kind of Peace heeft weer alles wat Arnalds’ muziek zo bijzonder maakt.

Afbeelding

Re:member, het album dat Arnalds twee jaar terug uitbracht was door het gebruik van zijn zelf ontwikkelde muzieksysteem Startos waarmee hij twee zelf sturende piano’s gebruikte, een wonder op zich. Voor Some Kind Of Peace stapt hij weer even terug naar waar we hem zo goed van kennen.

Natuurlijk helpt het mee dat Arnalds de afgelopen jaren een veelgevraagd filmmuziekschrijver is geworden. De sferen die hij steeds weer oproept zijn filmisch en roepen steeds weer diverse emoties op. Net als grote vriend Nils Frahm weet ook Arnalds iets ondefinieerbaar eigens in zijn composities te leggen en vanuit ingetogenheid steeds weer iets zeer bijzonders te maken.

Gelijk met de bedwelmend mooie opener Loon, een samenwerking met goede vriend Simon Green/Bonobo, heeft Arnalds die smaakvolle intieme maar ook broeierige toon weer te pakken die zijn muziek zo intrigerend en moeilijk te duiden maakt. En die sfeer laat hij vanaf tweede track Woven Song niet meer los.

De sfeer op Some Kind Of Peace is ingetogen, atmosferisch en warmbloedig. Instrumentaal, met rond zijn piano/keyboardspel strijkers dan weer met sfeervolle slimme beats of zang, zoals het erg mooie Back To The Sky met JFDR, sowieso al een zangeres die met dat zo vrije gevoel van zingen waarmee alle IJslandse vocalisten behept lijken te zijn.

De ingetogen zang van Herlinde Augustine op Woven Song en de warme, getrippelde en flink door effecten gehaalde zang van Sandrayati Fay op Zero en op de erg mooie afsluittrack Undone, waarop Llhasa tevens een gedicht voordraagt, zijn trouwens al net zo bijzonder. Ook erg mooi is samen met Josin geschreven The Bottom Line die ook door haar gezongen wordt. Prachtig vloeiende en spannende opbouw met strijkers ook weer.

In tien tracks bouwt Arnalds weer een mooi muzikaal landschap op. Of ze nu instrumentaal of met vocalisten zijn, de warmte van de composities, de ruimtelijkheid die hij zijn muziek geeft en de melancholie die deze oproepen blijven uitermate boeiend.




Het album Some Kind of Peace van Ólafur Arnalds is uitgebracht door Decca op 6 november 2020.

Written In Music 30-11-2020

Plaats reactie