DIY LM3886 Chipamp

Alles over het zelf in elkaar knutselen van audio toebehoren
Gebruikersavatar
Kilroy
Site Admin
Berichten: 12996
Lid geworden op: 15 sep 2012, 18:26
Locatie: Gent, België
Contacteer:

DIY LM3886 Chipamp

Bericht door Kilroy » 07 sep 2015, 07:53

De chipamp of hoe die ook genoemd wordt, gainclone of cloneamp, blijft bij veel liefhebbers tot de verbeelding spreken. Kun je met een ‘eenvoudige’ chip nu echt een goed klinkende versterker bouwen? Even apart van het feit dat je naast de chip zelf nog wel wat omhullende onderdelen nodig bent durf ik inmiddels wel te zeggen dat je met deze dingen zelfs een buitengewoon goed klinkende versterker kunt bouwen.

Nog los van het punt dat door de relatief gemakkelijke klus het zelf in elkaar zetten van een chipamp een prachtige begin kan zijn van een boeiende DIY audio hobby…
Afbeelding
Een beknopte geschiedenis van de chipamp

Laten we eerst even terug gaan naar het begin van de ‘buzz’ die al snel rond zou gaan op het www. Dan komen we net voor de millenniumwissel uit bij de voor het grote publiek toen nog onbekende Japanse fabrikant 47-Labs. Onder leiding van Junji Kimura wordt er audioapparatuur gebouwd dat voor het oog bijna te simplistisch voor woorden is. Maar vergis je niet in de kennis van zaken van Kimura san, die zijn (ontwikkel)sporen inmiddels al verdiend heeft bij Pioneer en Luxman.

De opvallend vorm gegeven kastjes van de versterkers als de Gaincard, of de wel heel simpel ogende 4717 Shigaraki , zijn opgebouwd met een handjevol aan elkaar gesoldeerde componenten. Voor het oog slordig aan elkaar gebakken en verbonden met dunne draadjes. Het ziet eruit of het een protoprobeersel betreft.
Afbeelding
Zelfs de grootste aanhanger van 47-labs zal niet kunnen bestrijden dat het er allemaal erg hobbyistisch uitziet, waar de prijskaartjes wel erg volwassen blijken voor wat geboden.

De huidige generatie 47 Labs apparaten zien er overigens, in ieder geval van buiten, een stuk gestileerder uit.

Apart maar mooi

De niet malse prijskaartjes zullen misschien ook wel mee hebben geholpen aan de groeiende faam. Mensen zijn immers (gelukkig maar) nieuwsgierig naar het hoe en waarom. Al snel gaan de geruchten rond dat de 47-labs versterkers klankmatig toch wel heel apart zijn. Niet alleen het simplisme onderscheid zich van de heersende audiobizz, klankmatig wordt er hier en daar toch wel met de oortjes geklapperd…Toegepast in de juiste set zou het geluid ronduit betoverend zijn.

Ik heb de 47 labs zelf helaas nooit thuis gehoord maar een verhoogde gevoeligheid voor een juiste werkomgeving, lees: vooral luidsprekers, kan volgens mij voor het leeuwendeel worden toegeschreven aan het gebruik van bijna absurd lage capaciteiten in de voeding. Junji Kimura zweert bij een buffer van slechts 2 x 1000 uF (in de + en – leidingen) in zijn kleinste voeding en pakweg het dubbele in de grotere. Waarschijnlijk is dit ook de reden waarom de versterkers de meeste bewondering oogsten bij klassieke klanken en minder bij rockmuziek.

Onderscheidend klinkend simplisme brengt ook een ander nadeel met zich mee. Hobbyisten begonnen de 47-labs versterkers openlijk tot in detail te ontleden en na te bouwen… met (begrijpelijke) toenemende ergernis van Junji Kimura overigens. Maar zoiets is moeilijk tegen te houden. Sterker nog, het aantal mensen dat bezig ging met het bouwen van versterkers rond de blijkbaar erg goed klinkende IC versterker van National Semiconductors kreeg het effect van een van de berg afrollende sneeuwbal. Google op de woorden ‘Gaincard’ of ‘chipamp’ en je hebt voor maanden leesvoer.

Een goed voorbeeld doet volgen…

47 Labs blijft niet die enige fabrikant de kwaliteiten van een versterker op basis van een chipamp succesvol weet te gebruiken. Ook Channel Islands maakt een aantrekkelijk monoblokje in de vorm van de VMB-1, voor deze USA fabrikant zich helemaal op Klasse-D versterkers zou specialiseren. Eerlijk gezegd zou ik deze versterker best wel eens naast één van de laatstgenoemde willen horen…
Afbeelding
Maar het kan nog veel luxer: Rowland Research heeft de 3886 versterkerchip in meerdere versterkerlijnen ingezet. In bijvoorbeeld de Model 10 en 112 en de formidabel mooi gebouwde Concentra I en II. Waarin zes stuks parallel geschakelde LM3886 chips per kanaal voor het gewenste uitgangsvermogen zorgen.Laten we eerlijk zijn: als deze versterkerchips als een dweil zouden klinken, hadden deze mannen ze zeker niet in hun fraaie apparaten gebruikt.
Afbeelding
Het geheim van de smid…

Maar waar zit ‘m nou toch het geheim van de inspirerende klankmatige eigenschappen van de 47-labs versterkers? Trouwe aanhangers dwepen uiteraard met de filosofie van de fabrikant waarbij iedere bocht in een aansluitdraadje een filosofische klankmatige gedachte heeft.
Afbeelding
Techneuten die hun voeten graag aan de grond houden richten hun blik meteen op de versterkerchip, het hart van de versterker. De echte knappe koppen zijn natuurlijk die van de ontwikkelaars bij National Semiconductors, die deze slimme versterkerchip hebben ontworpen.

Wat zegt de datasheet hierover:

Afbeelding
APPLICATIONS • Component stereo • Compact stereo • Self-powered speakers • Surround-sound amplifiers • High-end stereo TVs

Ongeveer alles dus, behalve ‘high end’ versterkers… Doordat de voedingspanning binnen een ruime marge gevarieerd kan worden kan het maximale uitgangsvermogen naar wens worden ingesteld. Met een voedingspanning van +/-35 volt haal je toch gemakkelijk 50 watt in 8 Ohm. Dat zijn toch zeer bruikbare waardes.

De LM3886 is niet voor een specifiek doel ontworpen. Bijvoorbeeld alleen voor portable audio of voor het geluid in een TV, maar voor algemeen gebruik.

China

Als er ergens veel belangstelling voor is, zijn de Chinezen er vaak ook als de kippen bij. Waarvan de in de versterkers in dit verhaal gebruikte versterker PCB’tjes het bewijs zijn. Geef de zoekfunctie ‘cloneamp’ in Ebay maar eens in. Ik heb dus voor weinig geld een aantal kant en klare PCB’tjes van zowel versterkers als voedingmodules via Ebay gekocht. Een complete set al gebouwde PCB’s, met twee versterkermodules en een voedingsmodule maakt je portemonnee in de regel rond 40 euro lichter. Daarmee ben je er natuurlijk nog niet helemaal…

Maak of koop er een mooie kast bij, schaf een dikke voedingstrafo aan, wat randonderdelen en je hebt een mooie versterker. Nou ja, de boel moet nog wel ‘even’ in elkaar worden gezet. Is dit moeilijk? Nope, zeker niet. Als je niet beschikt over twee linkerhanden bouw je in no time een mooie versterker die beter klinkt dan dat je in je stoutste dromen zou kunnen vermoeden.

We gaan maar eens aan de slag…

Om de nieuwsgierigheid snel te kunnen beteugelen heb ik een paar oude Elektor (toen nog Elektuur) DIY monoblok versterkers van de plank gehaald waarvan de eindtorren tien jaar geleden al waren uitgebrand. De vervolgens uitgebouwde vergane glorie maakt wel heel ruim baan voor de chipamp PCB’s die op het vrijgekomen koelprofiel wordt geschroefd. Dat dit voor een wat koddig aanzien zorgt hoef ik niet te vertellen… Terwijl het in verhouding minuscule PCB’tje bijna evenveel uitgangsvermogen aan de speakerterminals kan leveren dan de grote verwijderde, met discrete componenten bestukte PCB.
Afbeelding
De grote voedingstrafo’s en de 80.000 uF elcobank blijven op hun plek. De bedrading wordt alleen aangepast.

Binnen twee uur nadat de postbode me het pakketje uit China heeft overhandigd staan de verbouwde versterkers in het audiorek. Als voorversterker gebruik ik mijn altijd hoog gewaardeerde Music First Audio Classic v2. De ingangsgevoeligheid van de eindversterkers ligt op 1 volt voor vol vermogen, wat dus ideaal is voor een passieve voor”versterker”.

Eerste kennismaking

Ja, dan ben ik na een uurtje muziek luisteren toch een beetje sprakeloos. Hoe is het mogelijk dat deze mini PCB’tje s met een versterkerchip zo lekker kunnen klinken. De kwaliteit is echt boven verwachting. Dat geeft inspiratie om er verder mee te gaan.

Maar het zover is staan de hergewaardeerde monoblokken nog wel een aantal weken staan te spelen. Weken waarin ze nog steeds fijner worden. Vrienden die op bezoek kwamen geloven hun oren ook niet.

Op naar het fase 2…
Afbeelding
Dat gaat vanzelfsprekend een een compleet nieuw gebouwde versterker worden. Het is een dubbel mono eindversterker geworden, waarmee later nog wat geëxperimenteerd is. De zware aluminium behuizing is weer via Ebay bemachtigd.

De foto van de binnenkant laat zien dat het beslist geen complex te bouwen versterker is.

Om even wat op de zaken vooruit te lopen: ik stuit na een twee weken spelen op een belangrijk punt van aandacht: de kwaliteit van de voedingselco’s die op de voedings PCB zijn gesoldeerd is niet wat het hoort te zijn. Ondanks de opdruk kunnen ze de + en – 40 volt voedingspanning niet aan en krijgen ze bolle kopjes. Ik werd er op geattendeerd door een vriend die ook tegen het probleem aanliep. Een vaker voorkomend fenomeen blijkt later. Alleen de rode voeding PCB’s hebben dit probleem. De blauwe ‘XY’ exemplaren die je verderop in het verhaal ziet zijn wel bestukt met goede kwaliteit elco’s.

Ik heb de bolle jongens vervangen voor Mundorf 10.000 uF/ 63 volt exemplaren. Wat duurder dan een gemiddelde elco, maar eersteklas kwaliteit.
Afbeelding
Alle verbindingen tussen de verschillende modules kunnen worden geschroefd.
Afbeelding
De rode Wima ingangscondensator heb ik een bypass gegeven. Ik gebruik geen voorversterker waarmee de kans bestaat dat er DC op de ingang van de eindversterker komt.
Afbeelding
Luisteren

Ik was nu niet meer onbekend met de kwaliteit van de chipamp, het is dus geen verrassing dat het resultaat er ook dit keer wezen mag. Ook deze nieuwe versterker blijkt te kunnen verrassen. Eigenlijk is alles wat je van een fijne versterker verlangt in deze op het oog zo simpele bouwsel ingebakken. Als je niet zo van het doortweaken bent, zou dit wel eens voor lange tijd een trouw compagnon in het audiorek kunnen worden. Laat ik het zonder omwegen zeggen: wil je nog een stap beter, zorg dan maar voor een heel goed gevulde knip als je naar de audiowinkel gaat…

Latere tweaks/ probeersels…

Het grote voordeel van het zelf in elkaar zetten van je audiospullen is natuurlijk dat ook naderhand nog naar hartenlust getweakt en geëxperimenteerd kan worden. Zelfs bij een al deels prefab bouwproject als deze versterkers. Een ander type voedingselco komt dan als eerste op. De hiervoor al genoemde Mundorf elco’s doen het overigens voortreffelijk. Niet zo gek, het is ook eersteklas spul.

Dan valt mijn oog viel op een multi-elco PCB, in kitvorm, ook weer voor een ronduit laag bedrag, Dan maakt de nieuwsgierigheid zich vlot weer meester van me.

Vele kleintjes maken…

…ook een grote en de vele parallel geschakelde 470 uF elco’s ‘doen hetzelfde’ als een enkele grote elco met dezelfde capaciteit.

Maar elektrolytische condensatoren (elco’s) hebben van nature een veel hogere ESR (Elektrische Serie Weerstand in het engels) dan hun foliebroertjes als de MKP condensator. Het parallel zetten van heel veel kleine elektrolyten is een vaker geziene truc in audioapparatuur en moet dus een behoorlijk lagere ESR op kunnen leveren wat zich vervolgens weer moet kunnen vertalen in een winst in geluidskwaliteit.

Ik moet even toegeven dat ik ben vergeten om de ESR van de elcobanken te meten, het blijft dus even bij bovengenoemde aanname dat de versterker ook automatisch beter gaat klinken. Dat gaan we later nog wel doen. De nieuwe voedings PCB’s waren al te snel ingebouwd. Tja, het enthousiasme blijkt soms moeilijk te temmen…
Afbeelding
De multi-elco PCB bevat twee bankjes van 34 x 470 elco’s, goed voor een totaal capaciteit van

2 x15.980 uF. Die gaan de 2 x 20.000 uF voedingsmodule vervangen.
Afbeelding
Toch minder gemakkelijk…

Tja, dan komt de vraag: hoe klinkt dit? Beter dan de oorspronkelijke opzet? Nou, dat is een niet zo’n simpel te beantwoorden vraag. In eerste instantie is het een vet gedrukte nee.

Meteen na het weer aansluiten klinkt het werkelijk als een natte krant. We laten de versterker maar eens een tijdje op stroom staan. Het verschil in kwaliteit met de tweede chipamp versterker in het rek is werkelijk fnuikend.

The morning after…

De volgende dag lijkt het toch duidelijk open te bloeien, maar de kwaliteit waar ik inmiddels mee verwend ben geraakt is nog ver te zoeken. Maar we geven het nog even de voordeel van de twijfel. Alleen die gedachte heeft me tegen gehouden om de oude condensatorbuffers dat moment weer terug te zetten.

Het tij keert gelukkig en het resultaat blijft groeien. In de dagen daarna trekt het geluidsbeeld verder open en wordt het laag strakker en strakker. Ik moet zeggen dit niet vaak mee te hebben gemaakt. Dat er zo veel vlieguren nodig zijn om echt van de grond te komen.

Twee maanden verder

Als ik dit schrijf staat de versterker ruim twee maanden op stroom en ik kan niet anders zeggen dan dat ik er inmiddels meer dan blij mee ben met de verbouwing. Het geluidbeeld straalt rust uit, heeft vlees en bloed, is transparant met veel details in diepte, kortom: een heerlijke versterker.

Maar binnenkort gaan de oorspronkelijke condensatorbankjes weer terug op hun plek, eens luisteren wat er dan gebeurd…

Inspirerende materie

Dat blijft het zeker, Ik heb nog niemand over de vloer gehad die het opvalt dat hier een eindbak van pakweg 200 euro staat te spelen… Als ik het vertel wil men zonder uitzondering meteen ALLES over deze wonderbaarlijke dingen weten…

Dit zijn toch geweldige audioavonturen, niet?

Liever wat meer vermogen?
Afbeelding
De tweede versterker wordt er eentje met drie LM3886 chips parallel. Eigenlijk gebouwd om het op dat moment nog in aanbouw zijnde Javari speakersysteem gemakkelijk aan te kunnen sturen op de open DIY dag. Met een trio per kanaal wordt gemakkelijk 150 watt in 8 Ohm gehaald en 270 watt in 4 Ohm. Wil je nog meer vermogen, kun je ook 5 of 6 LM3886 ‘s parallel zetten. Uiteraard moet de voedingstrafo ruim op zijn taak zijn toegespitst.
Afbeelding
Afbeelding
De tripple LM3886 is op een koellichaam gemonteerd. De behuizing is van Monacor. Die vond ik tweedehands op marktplaats punt nl. Een in tegenstelling tot de eerder gebruikte aluminium kast blijkt deze nogal taaier te bewerken. Ik heb het hakken en zagen snel gelaten voor wat het was en het freeswerk aan Marco uitbesteed. Ik vermoed dat de vorige eigenaar gestrand is op het moeilijk te bewerken materiaal, gezien de paar gaten die al in de kast zaten… Maar al met al is het toch wel een mooie behuizing geworden. Een andere (dikkere) frontplaat zou het aanzien wel een stuk kunnen verfraaien.

De LM3886 integrated versterker
Afbeelding
Versterker nummer drie gaan we uitgebreider behandelen. In principe is dit de meest bewerkelijke omdat het een geïntegreerde versterker wordt met volumeregelaar en ingangskeuzeschakelaar voor een viertal ingangen. Deze versterker staat inmiddels dag in dag uit naar volle tevredenheid muziek te versterken.

De behuizing

Hier heb ik dezelfde fraaie behuizing gebruikt die inmiddels ook voor de platenspelervoeding en DDDAC Duo is gebruikt. Het is een kast gemaakt van dikke aluminium plaat en profielwerk. Dat kan meteen ook voor de koeling zorgen. Versterkers met een enkelvoudige LM3886 versterkerchip worden toch al niet excessief warm tijdens gebruik en verbruiken in rust, als er geen muziek klinkt, maar een minimum aan vermogen.
Afbeelding
Dit gaat ‘m dus worden…

Aan de slag!

Alle DIY apparatuur begint met passen, meten en boren, ‘hakken’ en zagen. Een aluminium behuizing is thuis best goed te bewerken in tegenstelling tot bijvoorbeeld staalplaat of heel fraai maar nog veel erger: RVS.
Afbeelding
De frontplaat wordt eerst afgetekend. Links de netschakelaar, in het midden en rechts komen doorvoeren voor de assen van de volumeregelaar en ingangskeuzeschakelaar.

Er wordt een aluminium L-profiel (bij de Formido bouwmarkt gekocht) op lengte gezaagd waarop de zowel de versterkermodules als de potmeter en schakelaar een plek krijgen.
Afbeelding
Voor ik met het aftekenen begin worden alle te bewerken oppervlaktes beplakt met plakplastic dat normaal voor boeken wordt gebruikt. Dit voorkomt beschadigen door rondvliegende spaanders (en je weet het: waar gehakt wordt…), die je mooie nieuwe versterker gemakkelijk tekent voor het leven.
Afbeelding
Ook het achterpaneel wordt ingedeeld en afgetekend…
Afbeelding
Afbeelding
De gaten worden aangeboord met een 3 mm boortje…
Afbeelding
… en daarna op de juiste diameter geboord, in dit geval een gat van 16 mm… Bij het boren van dergelijke grote gaten moet het werkstuk goed geklemd worden.

Wat je hier ook duidelijk ziet is dat je tijdens het bewerken van de kast je de beste vriend moet worden met je stofzuiger in huis.

Na iedere boorsessie meteen de spaanders minutieus wegzuigen is een must,,,
Afbeelding
Front en achterkant

De gaten worden met een verzinktolletje vrij gemaakt van bramen. De gaten voor de speakerterminals worden iets verder verzonken om de isolatieringen voldoende ruimte te geven.
Afbeelding
Afbeelding
Afbeelding
Het gemonteerde resultaat van het achterpaneel…
Afbeelding
Afbeelding
… en de frontplaat…

De binnenkant

Nu wordt het subchassis afgetekend en geboord. Dit is even een heikel karweitje omdat bij verkeerd boren de verbindingsassen gaan wringen. Doe dit dus nauwkeurig en check alles dubbel.
Afbeelding
Afbeelding
De Alps volumeregelaar en de keuzeschakelaar worden via lange assen en met behulp van askoppelstukjes verbonden met de knoppen op het front. Waarom doen we zo moeilijk? Heel simpel: om onnodig lange bedrading van voor naar achter in de kast te voorkomen en de signaalwegen kort te houden.

Nu kunnen de versterkermodules worden afgetekend. Hier moeten meerdere gaten met elkaar corresponderen. Let goed op, een gat is zo verkeerd geboord… (spreekt de ervaringsdeskundige…)
Afbeelding
Voor de doorvoer van de voedingsbekabeling worden twee gaten van 10 mm geboord waarin rubbertules worden gedrukt doorgevoerde draden niet de kans op beschadigen te geven.
Afbeelding
Zo ziet er het er van dichtbij uit. Zie je dat alle bedrading lekker kort kan worden gehouden?
Afbeelding
Alles op zijn plek geschroefd… Ook de voedings PCB’s krijgen nu een plaats dichtbij de versterkermodules.

De voeding

De voedingstrafo is een stevige jongen van Amplimo (typenummer: 78616, 2x 25 volt – 300 VA). De trafomontage heeft alleen een gat van 6 mm nodig in het chassis. De trafo wordt met het bijgeleverde montagemateriaal op het chassis geschroefd.
Afbeelding
Afbeelding
De tussenstand
Afbeelding
Even een plaatje van de stand tot zover. Bijna alles zit nu op zijn plek, het bedraden kan beginnen…

Het elektrische deel

Voor de verbindingen tussen de secundaire kant van de transformator en de voedingsmodules wordt een kroonsteenstrip op een rechthoekig plaatje POM gemonteerd. Veilig en stevig.
Afbeelding
Afbeelding
Er is weliswaar en enkele voedingstrafo gebruikt maar iedere versterkerkant krijgt wel zijn eigen gelijkrichter en elcobuffer. Voor elk kanaal 40.000 uF. Meten is weten. Check dus goed de aansluitdraden voor je ze definitief vastschroeft.
Afbeelding Afbeelding
De bedrading tussen voeding PCB’s en versterkers worden gelegd en ook weer goed vast geschroefd.
Afbeelding
De volumepotmeter wordt bedraad… Let hier goed op de juiste richting (de loper gaat altijd richting versterkeringang, nooit richting de aansluitbron). Bij het verkeerd om bedraden wordt bij het dichtdraaien van het volume de bron langzaam kort gesloten. Wat een wurgend geluid veroorzaakt. Een veel gemaakte vergissing.
Afbeelding
De cinchbussen

Nu kunnen we verder met de vier x twee cinchingangen…
Afbeelding
De acht draden worden aan de keuzeschakelaar gesoldeerd…
Afbeelding
…en de andere kant gaat naar het juiste cinchchassisdeel. De massa-aansluitingen van de geïsoleerd van het chassis gemonteerde chassisdelen worden met elkaar doorverbonden om later daadwerkelijk met de signaalmassa te worden verbonden (blauw draden in de foto hieronder).
Afbeelding
En dan is dit zo’n beetje het eindresultaat. Er hoeft niks te worden afgeregeld. Check alleen nog een keer of de bedrading juist is aangelegd. Dan kan de stekker in het stopcontact en de spanningen in de versterker worden gemeten.
Afbeelding
Meten

Ik heb nog wat metingen gedaan aan deze versterker. Met beide kanalen belast is het uitgangsvermogen 53 watt in 8 Ohm en ruim 75 watt in 4 Ohm. Het maximale uitgangsvermogen wordt gehaald bij een ingang spanning van precies 1 volt. De beide dubbel mono opgebouwde versterkers halen een nog hoger uitgangsvermogen omdat daar 30 volt trafo’s zijn gebruikt. Totaal onbelangrijk…
Afbeelding
De vervorming bij 1 watt uitgangsvermogen ligt op 0.025% lineair gemeten en 0.0092% gewogen.
Afbeelding
De frequentierespons laat bij 200 kHz een verzwakking van slechts 1.7 dB zien. De LM3886 is dus een behoorlijk breedbandige versterker.
Slotpraatje

Het echte idee om eens wat uitgebreider lekker met Chipamps te gaan stoeien ontstaat door de naderende luisterdag van het DIY forum, afgelopen februari 2015. Wat natuurlijk een uitgelezen mogelijkheid biedt om mensen die niet of nauwelijks zelfbouwervaring hebben te motiveren om de handen eens uit de mouwen te laten steken. Mensen die best graag een mooie versterker willen of willen bouwen, maar nog weinig ervaring hebben en ook niet altijd over een high end gevulde portemonnee beschikken. Ik had zelf echter niet verwacht dat deze versterker zó goed kon klinken, dat is voor mij echt de kers op de pudding.
Afbeelding
De versterker zijn op de DIY dag een schot in roos. Menig jonge onderzoeker fotografeert er lustig op los en vraagt ons het hemt van het lijf. Ook is er meer dan eens gevraagd naar een verhaal over deze fraaie versterkers. Prachtig toch?

Dat is zo belangrijk. De audiowereld is in ras tempo aan het vergrijzen en dreigt in de vergetelheid te raken. Kijk alleen maar eens naar de gemiddelde leeftijd van het publiek bij reguliere audioshows. Jonge mensen zijn ver in de minderheid. Opvallend genoeg blijkt op een DIY dag de gemiddelde leeftijd echt veel lager te liggen dan op een kant en klare audioappratenschow. Toch wel hoopgevend voor het voortbestaan van onze o zo leuke hobby.

Uiteraard zijn er altijd een aantal lui die het helemaal niks vinden, ook al hebben ze nog nooit een cloneamp gehoord. Ook op een oergezellige en boeiende DIY audio dag komen ze graag langs om hun mening te ventileren. Ik noem het altijd leunstoelaudiofielen. Van die lui met aan beide mondhoeken een contragewicht van een kilo. Mannen (het zijn altijd mannen) die volgens mij totaal niet begrijpen wat de doelstelling van zo’n dag is: ‘mmm, is dat alles, gewoon goedkoop Chinees spul, stelt niks voor…’, voor ze ook maar een noot hadden geluisterd… Meestal kan ik wel om lachen, zo lang ze het plezier van andere enthousiaste audiozelfdoeners maar niet vergallen. In de audiowereld lopen nogal wat ‘Statler en Waldorf’ figuren rond. Maar ach, ze maken in principe alleen zichzelf belachelijk…

Ik wil nu alleen nog maar zeggen: ga er eens mee aan slag, dit zijn leuke klusjes voor de komende herfstachtige dagen. En verbaas je over de kwaliteiten die het eindresultaat je laat horen. Dat kan ik je in ieder geval uit eigen ervaring garanderen. Bouw ze!


LM3866 datasheet link.

Audio Creative 06-09-2015

Plaats reactie

Terug naar “Doe-het-zelf projecten”